David en zijn doelstelling

Susan Marletta Hart | 20 november 2019
Hoe ga je om met stress als je hooggevoelig bent? Susan Marletta Hart is expert op het gebied van hoogsensitiviteit en de bedenker van de HSP-methode. Lees hier hoe zij haar methode toepast in de dagelijkse coachpraktijk, en daarmee mensen als David helpt om weer voldoening uit hun werk te halen.

David komt bij mij met een concreet verzoek: ‘Ik wil mijn werk en werkomstandigheden graag aanpassen aan mijn hooggevoeligheid. Ik wil een plek creëren die past bij wie ik ben. Na ruim twintig jaar werken als communicatieadviseur en tien jaar forenzen met het ov, merk ik dat de rek en het plezier eruit zijn. Ik besef nu ook dat ik me altijd erg dienstbaar heb opgesteld jegens andere mensen. En dat dat ertoe geleid heeft dat ik bijna in een burn-out zit’. Nadat ik David een tijdje heb laten doorpraten, komt hij zelf al filosoferend tot de conclusie dat, hoewel hij onlangs van werk geswitcht is, nog steeds niet gelukkig is. ‘Het is een baan die me wellicht aanzien geeft, maar persoonlijk haal ik er geen bevrediging uit’. En hij concludeert: de sleutel tot tevredenheid ligt wellicht ergens anders.

David herkende zich onmiddellijk in mijn boek Leven met hooggevoeligheid. Hij vertelt: ‘Ik voel heel veel, waardoor ik bijvoorbeeld de uitkomst van gesprekken en vergaderingen al lang voor ben. Ik ben enorm sensitief voor geluid. Ik was als jongetje al anders, dacht veel na en was op mijn hoede. Ruimtes met veel mensen vind ik lastig. Ik kan moeilijk filteren en kom dus slecht uit de verf in een kantoortuin’. David denkt ook dat zijn voedselintoleranties een teken zijn van zijn hooggevoeligheid.

In een geleide meditatie, die ik vrijwel altijd met mijn cliënten doe, komen we bij de essentie van wat David eigenlijk zoekt en nodig heeft om gelukkig te zijn. Mijn ervaring is dat, hoewel je er pratend  bij kunt komen, mijn gehanteerde methode een veel effectievere en vluggere manier is om de diepere antwoorden op cruciale vragen te krijgen. In Davids geval van David blijken een eigen werktempo, het doseren van de prikkels en minder dienstbaar gedrag sleutelbehoeftes te zijn in zijn huidige leven. Hij concludeert: ‘Ik kan mezelf bij een sollicitatiegesprek goed verkopen, maar het gaat er blijkbaar niet om wat ik aan het bedrijf kan geven. Ik zou voor ik ga solliciteren meer moeten stilstaan bij de vraag: wat heeft het bedrijf mij te bieden? Oftewel: passen de werkwijze, de atmosfeer − ja zelfs het gebouw bij wat ik diep vanbinnen nodig heb om goed te functioneren?’ Dit is een essentieel nieuw inzicht en David gaat naar huis, vast van plan om dit bij zijn huidige werkplek toe te passen. Met als doel: te weten te komen of hij op zoek moet gaan naar een nieuwe baan.

Wanneer hij een week later terugkomt, is hij tot de conclusie gekomen dat er enkele zaken in zijn huidige werk zijn, die niet alleen hemzelf, maar blijkbaar ook andere collega’s uitermate storen. Een van die stoorfactoren is de telefoon die voortdurend overgaat. ’Ik voel een fysieke weerzin, ik wil weglopen! En daarbij ben ik niet de enige; iedereen ervaart stress van dat apparaat.’ Het geluk wil dat David, als leidinggevende, iets kan veranderen aan die onheilsboodschapper, en het is maar een kleine wijziging om onderling met collega's af te spreken wie op welke dag de telefoon opneemt. En zo tackelen David en ik nog meer problemen gerelateerd aan de werk- en reisomgeving, die met relatief eenvoudige ingrepen verbeterd kunnen worden.

De bezoeken van David op de vrijdagmiddag zijn voor mij, als therapeut, een prettige afsluiting van de week. David is de ideale cliënt en vermoedelijk ook de ideale werknemer: hij is proactief, denkt in oplossingen en is bereid om zichzelf rigoureus onder de loep te nemen. Om die reden komt David met elke sessie die we houden dichterbij zijn doel: een werkplek vinden die helemaal aansluit bij zijn – veranderende – behoeften en competenties. Een baan die hem meer ruimte biedt om in zijn vrije tijd iets creatiefs te doen, zoals schilderen of tekenen. Wanneer we het traject hebben afgesloten, heeft David niet alleen een nieuwe baan gevonden, maar is hij al bezig in de schuur om een werkplek in te richten, zodat hijheerlijk in zijn vrije tijd kan schilderen. Wat een bewonderenswaardige cliënt. En wat een bewijs dat het mogelijk is voor een HSP om die prachtige kwaliteiten die de hooggevoeligheid ook tot gave maken, in te zetten voor het eigen welbevinden, en om doelgericht een omgeving te creëren die past als een tweede huid.

 


 

Masterclass Werken met hoogsensitiviteit

Heb jij in je coachingspraktijk te maken met hooggevoelige coachees en wil je hen concrete handvatten bieden om verder te komen in het leven? Op 23 januari verzorgt Susan Marletta Hart de masterclass Werken met hoogsensitiviteit. In deze masterclass geeft Susan je de handvatten om binnen het coachingstraject aan de slag te gaan met hooggevoeligheid.

Meer weten over deze masterclass?

Klik hier voor meer informatie